Zondag 3 juni 2012.
Gisteren vielen de meeste mussen dood van het dak door de hitte. Zij die het overleefden verdronken vandaag allemaal in de dakgoot van de regen.
Wat een waardeloze dag. Bij het wakker worden regende het. Aan het vertrek regende het. In de bergen en dalen regende het. De hele godganse dag bijna regen gehad. Helemaal doorweekt, tot op het bot. En het is niet de regen die het waardeloos maakt. Het is wat de regen teweeg brengt.
Mijn voeten zijn één chaos. Gisteren gleed ik door de warmte bijna uit mijn schoenen. Vandaag sopte ik er opnieuw uit. Blaren, roodheid, irritatie. En de tape kan door al dat vocht niet blijven plakken. Dus wordt het nog erger.
Over de wandeling valt ook maar weinig te vertellen. Ik ben vast door hele mooie bossen gekomen. Langs prachtige vergezichten. Maar ik heb er niets van gezien. Te veel gespannen om het te zien; om door te blijven gaan.
In het begin van de etappe een deel van de offiële route gelopen. Levensgevaarlijk! Klim- en daalpercentages tot wel 20%. Rotsblokken, stenen die wegrollen,blubber, kleiachtige prut, water. En zo naar beneden, als naar boven. Eén keer maakte ik zo'n rare zwieper, dat mijn rugzak bijna op mijn buik zat. Gelukkig kon ik blijven staan. Als je hier valt, breek je geheid iets. Mag je wel naar huis.
Bagneres de Bigorre is geen leuke stad. Zo doods als Coevorden op een zaterdagavond. Deprimerend. Ook hier veel gesloten, leegstand.
Het Hérbergement is simpel, bescheiden, maar schoon. En het is droog. De beheerder is geweldig. De douches niet.
Gisteren vielen de meeste mussen dood van het dak door de hitte. Zij die het overleefden verdronken vandaag allemaal in de dakgoot van de regen.
Wat een waardeloze dag. Bij het wakker worden regende het. Aan het vertrek regende het. In de bergen en dalen regende het. De hele godganse dag bijna regen gehad. Helemaal doorweekt, tot op het bot. En het is niet de regen die het waardeloos maakt. Het is wat de regen teweeg brengt.
Mijn voeten zijn één chaos. Gisteren gleed ik door de warmte bijna uit mijn schoenen. Vandaag sopte ik er opnieuw uit. Blaren, roodheid, irritatie. En de tape kan door al dat vocht niet blijven plakken. Dus wordt het nog erger.
Over de wandeling valt ook maar weinig te vertellen. Ik ben vast door hele mooie bossen gekomen. Langs prachtige vergezichten. Maar ik heb er niets van gezien. Te veel gespannen om het te zien; om door te blijven gaan.
In het begin van de etappe een deel van de offiële route gelopen. Levensgevaarlijk! Klim- en daalpercentages tot wel 20%. Rotsblokken, stenen die wegrollen,blubber, kleiachtige prut, water. En zo naar beneden, als naar boven. Eén keer maakte ik zo'n rare zwieper, dat mijn rugzak bijna op mijn buik zat. Gelukkig kon ik blijven staan. Als je hier valt, breek je geheid iets. Mag je wel naar huis.
Bagneres de Bigorre is geen leuke stad. Zo doods als Coevorden op een zaterdagavond. Deprimerend. Ook hier veel gesloten, leegstand.
Het Hérbergement is simpel, bescheiden, maar schoon. En het is droog. De beheerder is geweldig. De douches niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten